Bir varmış bir yokmuş. Uzak, yemyeşil bir ormanda, Fındık adında çok çalışkan bir sincap yaşarmış. Fındık'ın tüyleri kahverengiydi, kuyruğu kocaman ve kabarıktı. Başında hep kırmızı, minik bir şapka taşırdı. Sabah erkenden uyanır, gün boyu meşe palamudu toplarmış. "Hıphıp!" diye zıplar, dallar arasında "Fışır fışır" ses çıkarırmış.
Dere kenarında ise Cici adında masmavi tüylü, minik bir kuş yaşarmış. Cici'nin gözleri iri ve ürkekti. Boynunda sarı, narin bir fular vardı. Fındık'ın aksine Cici çok utangaçtı. Kimseye yaklaşmaz, hep ağaçların yüksek dallarında "Cik cik!" diye şarkı söylermiş.
Bir gün Fındık, her zamanki gibi meşe palamudu toplarken, ayağı kaydı. "Ayyy!" diye bir ses çıktı. Kocaman bir meşe palamudu, Fındık'ın patilerinden kayıp, şırıl şırıl akan dereye "Cumburlop!" diye düştü. Fındık çok üzüldü. O palamut kış için en sevdiği palamuttu.
"Eyvah!" diye bağırdı Fındık. "Palamudum gitti!"
Cici, ağacın tepesinden Fındık'ın sesini duydu. İlk kez bu kadar yaklaşmıştı.
"Ne oldu Fındık?" diye sordu Cici, sesi titreyerek.
Fındık, gözleri dolu dolu, dereye baktı. "En sevdiğim palamudum suya düştü," dedi. "Onu alamam ki! Yüzmeyi bilmem."
Cici, Fındık'ın üzüntüsünü görünce dayanamadı. Biraz korksa da, yardım etmek istedi.
"Ben alabilirim!" dedi Cici. "Ben uçabilirim!"
Cici, "Vızır vızır" kanat çırptı. Dereye doğru alçaldı. Su çok hızlı akıyordu. Minik gagasıyla palamudu yakalamaya çalıştı. İlk denemede "Şapır şupur" sesler çıktı, palamut daha da uzaklaştı. Ama Cici pes etmedi. İkinci denemede, tam palamudun kenarından yakaladı. "Viuuuv!" diye havalandı. Ağır palamudu taşımak zordu ama Cici çok güçlüydü. Fındık'ın yanına geri geldi. "Şuuur!" diye palamudu Fındık'ın önüne bıraktı.
Fındık çok mutlu oldu. "Teşekkür ederim Cici!" dedi. "Sen harika bir kuşsun!"
Cici, yanakları kızararak gülümsedi. İlk kez biri ona bu kadar güzel şeyler söylemişti.
"Rica ederim Fındık," dedi Cici. "Arkadaşın için her şeyi yaparım!"
Fındık, palamudu dikkatlice aldı. "Artık sen benim en iyi arkadaşımsın!" dedi.
Cici'nin içi sevinçle doldu. O günden sonra Fındık ile Cici hep beraber oynadılar. Birlikte fındık topladılar, birlikte şarkı söylediler.
Fındık, arkadaşlığın ne kadar güzel bir şey olduğunu öğrendi. Cici de utangaçlığını yendi ve gerçek bir dost edindi. İkisi de ormanda mutlu mesut yaşadılar. Böylece iyilik ve dostluk hep kazandı.
...Bu güzel masal, Fındık ve Cici'nin sıcak dostluğunu anlatırken, gerçek arkadaşlığın değerini bir kez daha hatırlatıyor.
