Bir varmış bir yokmuş, yemyeşil tepelerin, rengarenk çiçeklerin olduğu bir çayırda, Çoban Dede Ali yaşarmış.
Dede Ali’nin uzun, bembeyaz bir sakalı vardı. Yüzü güneşten kavrulmuştu ama gözleri hep gülerdi. Üzerinde kalın, keçeden bir kepenek, elinde ise ucu kıvrık, sağlam bir baston taşırdı.
Dede Ali’nin en sevdiği kuzusu Pamuk’tu. Pamuk’un yünü bembeyazdı, puf puf bir bulut gibiydi. Minik pembe bir burnu, kocaman parlak siyah gözleri vardı. İncecik bacakları her an zıplamaya hazırdı. Pamuk çok komikti. Sürekli komik suratlar yapar, "Mee mee!" diye neşeli sesler çıkarırdı. Diğer kuzular onun bu hallerine bayılırdı. Pamuk zıpladığında, "Zıp zıp! Hop hop!" diye neşeli sesler çıkarırdı.
Bir sabah, güneş daha yeni doğarken, çayırda huzurlu bir sessizlik vardı. Kuzular taze otları "Çıtır çıtır!" yiyordu.
Ama uzaktan, çalılıkların arasından sinsi sinsi biri yaklaşıyordu. Bu, Kurt Kıllı’ydı. Kıllı’nın tüyleri paslı griydi, uzun ve sivri dişleri her an yemeye hazırdı. Kısık, sarı gözleri açlıkla parlıyordu. Uzun kuyruğu sallanıyordu.
Kurt Kıllı, "Hapır hupur!" diye kendi kendine mırıldandı. Kuzuları görünce iştahı kabardı. "Şimdi hepsini yakalayacağım!" diye düşündü.
Kurt birden çalılıklardan fırladı. "Hooop!" diye bir sesle kuzuların arasına daldı. Kuzular korkuyla dört bir yana kaçışmaya başladı. "Mee mee! Yardım edin!" diye bağırıyorlardı.
Çoban Dede Ali bastonunu sallayarak Kurdun peşinden koştu. "Hooşt! Git buradan, Kıllı!" diye bağırdı. Ama Kurt Kıllı çok hızlıydı. Kuzuların peşini bırakmıyordu.
Tam o sırada, Komik Kuzu Pamuk bir şey düşündü. "Ben komik kuzu Pamuk’um! Belki bu işe yarar!" dedi kendi kendine.
Pamuk, Kurt Kıllı’nın tam önüne atladı. Başladı komik hareketler yapmaya. Önce bir bacağını havaya kaldırdı, sonra bir kulağını salladı. "Bıırrr!" diye komik bir ses çıkardı. Sonra gözlerini kocaman açtı, dilini çıkardı. "Zıp zıp! Hop hop! Takla makla!" diye tuhaf tuhaf zıpladı.
Kurt Kıllı bir an durdu. Pamuk’un bu haline şaşırmıştı. Hiç böyle bir kuzu görmemişti. Pamuk bir daha "Bıırrr!" yapınca, Kurt Kıllı kendini tutamadı. "Hahahahaha!" diye gülmeye başladı. Gülmekten karnı ağrıdı. Dengesi şaştı. "Güm!" diye yere kapaklandı.
Çoban Dede Ali bu fırsatı kaçırmadı. "Hooşt! Git buradan!" diye bastonunu salladı. Kurt Kıllı, gülmekten ve düşmekten şaşkına dönmüştü. "Vay canına! Ne komik kuzu!" diye mırıldanarak topuklarını vura vura kaçtı. Bir daha da o çayıra yaklaşamadı.
Kuzular sevinçle "Mee mee!" diye Pamuk’un etrafına toplandı. Çoban Dede Ali, Pamuk’un başını okşadı. "Aferin benim komik kuzuma! Sen hepimizi kurtardın!" dedi.
O günden sonra Komik Kuzu Pamuk, çayırın kahramanı oldu. Herkes onun cesaretini ve komikliklerini konuştu. Kuzular çayırda güvenle otlamaya devam etti. Pamuk da arkadaşlarıyla "Zıp zıp! Hop hop!" oynadı. Böylece herkes mutlu yaşadı.
...İşte Komik Kuzu Pamuk'un cesur ve eğlenceli macerasının masalı böylece sonsuz mutlulukla sona erdi.
