Bir varmış bir yokmuş, küçük ve yemyeşil bir vadide, Minik Pilot Can yaşarmış. Can, mavi bir pilot tulumu giyer, boynuna bembeyaz bir atkı takardı. Parlak gözleri ve biraz dağınık saçlarıyla çok sevimliydi. Onun kırmızı, pırıl pırıl bir uçağı vardı. Adı Kanat’tı.
Can, her sabah erkenden uyanır, Kanat’ının yanına koşardı. Motoru çalıştırmak için düğmeye basar basmaz, “Vınn! Vınn!” diye sesler yükselir, tüm vadiyi neşelendirirdi. Sonra Kanat, “Hooop!” diye havalanır, Can onu ustalıkla gökyüzünde gezdirirdi.
Bir sabah, köy meydanında büyük bir telaş vardı. Yaşlı Elif Teyze, ellerini yanaklarına koymuş, hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. “Mırnav kayboldu! Benim pamuk gibi kedim Mırnav!” diye feryat ediyordu.
Minik Pilot Can hemen Elif Teyze’nin yanına koştu. “Ne oldu Elif Teyze? Yardım edebilirim!” dedi. Elif Teyze, “Mırnav ormana kaçtı. Onu bulmalıyım ama yaşlı ayaklarım gidemiyor!” diye cevap verdi.
Tam o sırada, Kurnaz Karga Kaptan, eski püskü uçağıyla oradan geçiyordu. Siyah, yırtık bir pilot tulumu vardı. Kısık gözleri ve uzun burnuyla pek de sevimli görünmezdi. “Hah! Ben bulurum Mırnav’ı! Ama bana çok para verirsiniz!” diye bağırdı. Sinsi sinsi gülümsüyordu.
Can, Karga Kaptan’a döndü. “Olmaz! Yardıma ihtiyacı olanlara yardım etmek için para istenmez!” dedi. Sonra hızla Kanat’a atladı. “Kanat, havalan! Mırnav’ı bulmalıyız!” Motor, “Vınn! Vınn!” diye canlandı ve uçak hemen gökyüzüne süzüldü.
Can, ormanın üzerinde alçaktan uçuyordu. Aşağıdaki ağaçlar “Fışır fışır” sallanıyordu. Karga Kaptan da, kendi eski, gürültülü uçağıyla arkasından geldi. Uçağının motoru “Güm! Güm!” diye ses çıkarıyordu. Karga Kaptan, Can’ın yanına yaklaştı. “Sen bulamazsın onu! Mırnav’ı ben bulacağım, tüm parayı ben alacağım!” diye bağırdı.
Can, “Yardım etmek para için yapılmaz! Benim amacım Mırnav’ı bulmak!” diye cevap verdi. Karga Kaptan, Can’ın uçağına doğru hızla yaklaştı. “Vuuuv!” diye güçlü bir rüzgar esti ve Can’ın uçağı bir an sallandı. Ama Can çok usta bir pilottu, uçağını çevikçe savurdu.
Can, aşağıda sık çalılıkların arasında hafif bir tıkırtı duydu. “Pırr!” diye küçük bir kuş çalılıktan fırladı. Daha dikkatli baktığında, bembeyaz, küçücük bir kedi gördü! “Mırnav!” diye sevgiyle bağırdı. Kedi korkmuştu, bir ağacın tepesine tırmanmaya çalışıyordu. “Miyav! Miyav!” diye sesler çıkarıyordu.
Can, uçağını yavaşça yere indirdi. “Pat!” diye tekerlekler yumuşak toprağa değdi. Karga Kaptan da hemen arkasından indi. “Hıh! O kedi benim! Parayı ben alacağım!” dedi. Ama Mırnav, Karga Kaptan’ın sesini duyunca “Hsss!” diye tısladı ve korkuyla geriye kaçtı.
Can, yavaşça kediye yaklaştı, elini uzattı. “Gel bakalım Mırnav. Korkma, ben Minik Pilot Can.” Mırnav, Can’ın şefkatli sesini duyunca hemen kucağına atladı. “Mırrr!” diye mırıldanarak Can’ın tulumuna sürtündü.
Minik Pilot Can, Mırnav’ı kucağında tutarak Kanat’a bindi. “Vınn! Vınn!” diye motor tekrar çalıştı ve uçak hızla havalandı. Köye döndüklerinde Elif Teyze onları görünce sevinçten havalara uçtu. “Mırnav! Can, sen benim kahramanımsın!” diye bağırdı. Elif Teyze, Can’a kocaman sarıldı. “Çok teşekkür ederim, canım oğlum!”
Karga Kaptan da köye gelmişti. Parayı isteyecekti ama Mırnav’ın Can’ın kucağında nasıl mutlu olduğunu görünce utancından başını eğdi. Hiçbir şey demeden eski uçağına bindi. Motoru “Güm! Güm!” diye çalıştırdı ve kimse ona bakmadan süzülüp gitti.
Minik Pilot Can, o günden sonra köyün en sevilen pilotu oldu. Herkes biliyordu ki Can, sadece iyilik için uçardı. İyi kalpli olmak ve yardıma ihtiyacı olanlara yardım etmek, en büyük ödüldü.
...İşte Minik Pilot Can ile sadık uçağı Kanat'ın, Mırnav'ı kurtardığı ve dürüstlüğün her zaman kazandığını gösteren macera dolu masalı böylece sona erdi.
